Mgły snujące się między chałupami, stodoła, palenisko, woda ze strumienia, chleb. A potem znów: siano w stodole, widły na polu, ziemniaki i kwaśne mleko. Równy rytm natury oraz wpisany weń rytm ludzkiej pracy i życia. Życie we dwoje. Jak w wierszu Kraszewskiego: „Był sobie dziad i baba, oboje bardzo starzy”. Tylko puenta jest inna: „Dobrze mi się żyje. Nie chcę innego życia”. Ciepły, intymny portret dwojga starszych ludzi.