Nadmierna eksploatacja pracowników-imigrantów od dawna nie jest już wyłączną domeną krajów Zachodu. Wiele osób słyszało o ciężkich, niekiedy przypominających niewolnicze warunkach pracy, w jakich tysiące młodych kobiet z Azji pracują w niektórych monarchiach Zatoki Perskiej. W ostatnich latach zjawisko to stało się tak „profesjonalne”, że powstają prawdziwe szkoły — zarówno prywatne, jak i publiczne — kształcące młode Filipinki do pracy w gospodarstwie domowym, gotowe wyemigrować do Arabii Saudyjskiej lub Hongkongu, by tam znaleźć pracę. Każdego roku ponad 150 000 z nich opuszcza swój kraj z państwowym dyplomem, gotowych do pracy za granicą.