Beto jest dozorcą domu w Mexico City, od kilku lat pustego, w którym niegdyś pracował jako pomoc domowa. Samotność ostatnich dziesięciu lat, a także monotonia i rutyna pracy sprawiły, że prowadzi odosobnione życie, które większości ludzi mogłoby wydawać się duszące, jemu jednak zapewnia bezpieczne i stabilne otoczenie, w przeciwieństwie do zagrażającego mu świata zewnętrznego. Rozwinął w sobie patologiczny lęk przed tym światem, do tego stopnia, że ograniczył kontakty do zaledwie dwóch osób: pani domu, wobec której żywi głęboką wdzięczność i szacunek, wyrażające się w posłuszeństwie, oraz Lupe, przyjaciółki, powierniczki i kochanki. Gdy dowiaduje się, że dom został sprzedany, Beto staje przed dylematem: zebrać się na odwagę, by wyjść i zacząć żyć, czy znaleźć sposób, by pozostać w swoim odosobnieniu.