Pod koniec lat 60. czterech rosłych mężczyzn z lokalnego baru we Wrocławiu, w południowo-zachodniej Polsce, przeniosło ważący 150 kg niemieckiej produkcji „kredens” z jednej strony ulicy Zgodnej na drugą. Potem mebel zniknął. Wbrew woli matki filmowiec i syn wyrusza na poszukiwanie zaginionego mebla w miejscu, z którego jego rodzina uciekła 40 lat wcześniej, i odkrywa nowe spojrzenie na emigrację. W pełnych wrażliwości i tragikomicznych obserwacjach, nakręconych w inscenizowanej formie w jednym budynku, ta bezowocna pogoń może być również postrzegana jako eksperyment społeczny dotyczący tego, w jakim stopniu jesteśmy nieświadomym wytworem historii. Tłem są tajemnicze i dramatyczne wiosenne miesiące 1968 roku w Polsce — okres, który do dziś budzi wiele kontrowersji w kraju, podczas gdy poza jego granicami pozostaje w dużej mierze nieznany.