Ciało i wszystkie jego wnętrza. Sprzeciw wobec idealizowania ciała jako niezmiennego obiektu, który należy zdezynfekować i zachować. Nie lalka, którą można postawić na półce i podziwiać. Ciało — nie jako świątynia — lecz plac zabaw, do którego można wejść, rozprzestrzenić się i go eksplorować. Śliskie otwory, ślina, ciało i włosy. Zabawa w bałaganie. Kończyny łączące się, przekraczające granice wnętrza. Wchodzenie w siebie nawzajem, trafianie tam, gdzie nie powinno się trafiać, zlewanie formy.