W 1855 roku, w domu zamożnej rumuńskiej szlachcianki, Maria, romska niewolnica, walczy o wolność dla swojego syna, Dinca. Ten krótkometrażowy film, będący częścią przyszłego pełnometrażowego projektu, przedstawia jeden dzień w domu, w którym Maria i jej syn, Dinca, są niewolnikami. Gdy na kolację przybywają ważni goście, a wszyscy niewolnicy przygotowują dom na ich przyjęcie, Maria i jej syn dostrzegają w tym dniu szansę, by zrobić krok ku zmianie swojego losu. W czasach niewolnictwa, aż do 1856 roku, rumuńskiego odpowiednika słowa „przebaczenie” używano na określenie uwolnienia kogoś z niewoli (romski niewolnik był „uwalniany” z niewoli).