Po zadomowieniu się Dounia i jej dziadkowie powoli poznają Kanadę, nowy dom, który ich przyjął: jej intensywne pory roku, wyjątkowe potrawy i języki (już trzy, a to nie koniec!). Dziadkowie Dounii z pewnością będą pielęgnować w domu syryjskie tradycje, a jej nowi przyjaciele dzielą się własnymi, takimi jak frankokanadyjski styl życia Rosalie czy bogaty folklor rdzennych ludów, którym żyje Miguizou. Choć Dounia wciąż tęskni za tatą, który został w Aleppo, teraz ma nowe sposoby, by czuć jego obecność. Gdy Kukum, babcia Miguiza, uczy Dounię, by z całego serca przywołała tatę, być może uda mu się do niej wrócić.