Film sprawia wrażenie, jakby powstał z niczego, choć w rzeczywistości wyrasta z tej „sieci” relacji międzyludzkich, na której opiera się świat. Obecny jest w nim motyw oddzielenia od korzeni, a także motyw przywracania sposobu życia i odzyskiwania witalności. Styl Yuri Shillera jest wyjątkowy i rozpoznawalny w rytmie montażu wewnątrzkadrowego, w charakterystycznych ujęciach podjazdów i panoramach, w których pozornie chaotyczne życie nabiera bezlitosnej głębi, a skończoność czasu danego człowiekowi, otaczająca go przyroda i świat w ogóle stają się fizycznie namacalne.