Aggie cierpi z powodu ogromnego bólu po śmierci swojej babci. Nie ma nikogo więcej, więc wprowadza się do swojej matki chrzestnej i jej syna Louiego. Aggie nie wypowiada ani jednego słowa, ból, przez który przechodzi, jest niewyobrażalny, a sposób ukazania go jest po prostu oszałamiający w swoim smutku i żałobie. Louie i Wah starają się, by poczuła się jak u siebie, a wkrótce jej pasja do gotowania przebija się przez smutek.