Archiwa historyczne i prywatne, świadectwa oraz reportaże składają hołd kobietom pracującym w rolnictwie, które zbyt długo uznawano za „niewidzialne”, aby wreszcie przyznać im należne uznanie. Dziś „kobiety ziemi” prowadzą ponad jedną czwartą wszystkich gospodarstw i stoją na czele związków zawodowych, spółdzielni oraz izb rolniczych. Reżyser Edouard Bergeon dzieli się wspomnieniami o swojej matce, babciach i prababciach, które wszystkie były rolniczkami. Na potrzeby tego dokumentu podróżuje po Francji, zbierając zwierzenia i skargi Marie-Claude, Lucie, Anne-Cécile, Claire, Estelle i Jeannette oraz odtwarzając długą i niezwykłą historię tych kobiet od okresu powojennego po dzień dzisiejszy.