Cem i jego pięcioro najlepszych przyjaciół od dzieciństwa tworzą zżytą wspólnotę. Dla niego są prawdziwą rodziną. Jednak Cem się zmienia. Staje się coraz bardziej brutalny i bezwzględny, grozi przyjaciołom i terroryzuje ich bliskich. Po pobycie na oddziale psychiatrycznym nie przyjmuje przepisanych leków. Groźby przemocy i agresywne wybuchy zdarzają się coraz częściej. To, co dzieje się w jego wnętrzu, pozostaje niezrozumiałe dla świata zewnętrznego. Tylko przy Larze jest inny. Jego świat jest jej obcy, co być może stanowi powód, dla którego tak bardzo ją lubi. Przyjaciele Cema są rozdarte między lojalnością wobec przyjaciela z dzieciństwa a strachem przed coraz większym zagrożeniem, jakie stwarza. W pewnym momencie ten lęk staje się tak wielki, że znajduje ujście w brutalnym akcie samosądu.