W Republice Południowej Afryki Marteria i jego przyjaciele biwakują na obrzeżach Kapsztadu z okazji jego urodzin, nieświadomi, że „elf dust” — najbardziej ceniony narkotyk na planecie — skłania łowców do zabijania humanoidów o kłach z kości słoniowej. Ich drogi krzyżują się z baronem handlu narkotykami Bronte, którego „elf dust” jest potajemnie pozyskiwany od ludzi, wikłając Marterię w śmiertelny proceder. Film kończy się przejmującym przesłaniem: ludzkość ucieleśnia zarówno zagładę, jak i ocalenie wszechświata.