Młody Jan Bergwall odwiedza babcię, zwaną stulatką, na zamku Woyland. Poznaje tam swoją kuzynkę Andreę, którą wszyscy nazywają „Fundvogel”. Jan jest zafascynowany urodą dziewczyny i wkrótce między nimi rodzi się erotyczne napięcie. Oboje darzą się silnymi uczuciami, ale boją się zaangażować, choć ich despotyczna babcia jest zdecydowana doprowadzić do ich małżeństwa. Przerażony perspektywą, że może poczuć się zobowiązany do poślubienia Andrei, Jan ucieka z tego miejsca. Andrea jest głęboko rozczarowana i szuka zemsty. Na złość wdaje się w romans z sokolnikiem Bartlem, a później zostaje zgwałcona w drewnianej chacie. Stulatka, zaniepokojona moralnością i obyczajami, wysyła wówczas Fundvogel do klasztoru. Dziewczyna ucieka stamtąd i rzuca się w ramiona Jana. Gdy z listu hrabiny dowiaduje się, co spotkało Andreę, po raz drugi ją opuszcza. Zrozpaczona Fundvogel rzuca się wówczas z mostu w wezbrane wody, chcąc odebrać sobie życie.