Kiedy miał cztery lata, Maria Callas wzięła go na ręce i zatańczyła z nim. W wieku dwudziestu lat, długo po jej odejściu, zaczął odkrywać jej twórczość i zafascynował się nią. Nigdy nie wyjeżdżał na wakacje; każdy zarobiony cent odkładał na nagrania, książki, zdjęcia, plakaty i programy związane z Marią Callas, a pieniędzy zawsze brakowało. W miarę jak dorastał i pracował na dwóch etatach, by wiązać koniec z końcem, jego kolekcja powiększała się, mimo nieszczęść, miłosnych rozczarowań, zazdrosnych przyjaciół oraz wypadku, który doprowadził do dziesięciu operacji i niepełnosprawności. Nawiedzany przez dwie kobiety w swoim życiu — matkę, która zmarła zbyt młodo, i Divę, jego nieustanny punkt odniesienia i obiekt czci — dorastał i odnajdywał spełnienie wraz ze swoją kolekcją. Teraz czuje spokój, cieszy się wieloma radościami i wspomnieniami ze swojego życia, marząc o popołudniu, gdy jego matka zapuka do drzwi, by napić się z nim kawy. Poświęciłby wszystko dla tej chwili, nawet własną kolekcję.