Długoterminowa obserwacja prowadzona w latach 1977–1980, skupiająca się na uczniu zawodu Gerdzie i jego rodzinie. Gerd chce zostać elektrykiem, ale po kilku odmowach przyjmuje naukę zawodu tokarza w Fordzie. Przez pierwsze dwa lata pracuje w warsztacie szkoleniowym, w trzecim roku musi przejść na produkcję; odtąd jest pod dużą presją, ponieważ firma do samego końca zwleka z decyzją, czy zatrudnić ucznia jako zwykłego pracownika. Kiedy Gerd opowiada w domu o nauce zawodu i krytykuje szkolenie, rodzice go upominają. Mówią: Lepiej coś odłóż! Nie powinien się wyróżniać w firmie. Pracę tokarza coraz częściej przejmują automatyczne maszyny. Gerd zdaje sobie sprawę, że uczy się zawodu, na który wkrótce nie będzie już zapotrzebowania.