All that goes before forget to eksperymentalny film krótkometrażowy o traumatycznych wspomnieniach i retrospekcjach wywołanych przez PTSD (zespół stresu pourazowego). Film składa się z trzech fragmentarycznych historii, przedstawiających młodą dziewczynę w powojennej Norwegii, japońską uczennicę w czasie II wojny światowej oraz androgyniczną osobę po dwudziestce we współczesnym domu. Te trzy osoby pochodzą z zupełnie różnych miejsc i epok, a ich historie splatają się z narracją z offu — głos może należeć do jednej z postaci widocznych na ekranie, do wszystkich albo do żadnej. Sceny ukazano w zbliżeniach, co sugeruje ich szczególne znaczenie, jak gdyby stanowiły zawiasy pamięci, jednak ogólna narracja pozostaje intrygująco nieuchwytna. Film, oparty na osobistych relacjach osób, które przetrwały traumę, wykorzystuje fikcję do snucia przypuszczeń na temat wydarzeń, które mogą zdefiniować życie, jednocześnie wymykając się naszej zdolności do ich opowiedzenia.