Filmowy portret Roberta Amirkhanyana opiera się na monologu Amirkhanyana, w którym maestro przedstawia swoje przemyślenia na tematy twórcze, muzyczne, osobiste i społeczne. Składają się na niego monolog przed kamerą, fragmenty występów na żywo, spotkania z krewnymi, współpracownikami i innymi osobami, a także archiwalne nagrania wideo i zdjęcia. W filmie zabrakło osobnych wywiadów z innymi profesjonalistami, przyjaciółmi i krewnymi. Tę lukę wypełniają spotkania na żywo, dialogi i „sceny towarzyszące”. Maestro prezentuje się w różnych miejscach, opowiadając w każdym z nich o swoich wspomnieniach i rozważając kwestie kultury. W filmie jest wiele archiwalnych nagrań wideo, z których część z jakiegoś powodu pozostawała w cieniu i dla wielu osób będzie miłym odkryciem.