Chan Kwai-sheung odwiedza dom publiczny z So Tung-bo, gdy jego żona, Lau Yuk-ngo, śpi. Ponieważ Sheung robi to po raz pierwszy, Ngo chce, by za to cierpiał, i każe mu nosić na głowie lampion. Podczas Święta Latarni cesarz bawi się ze swoimi urzędnikami. Po kilku kieliszkach Bo mówi, że Ngo utraciła cnoty kobiety. Ngo natychmiast zwraca się do cesarza. Wszystkie obecne tam kobiety, w tym cesarzowa, domagają się ukarania Bo. Niezadowolony Bo prosi swoją kuzynkę, Kam Cho, by uwiodła Sheunga i unieszczęśliwiła Ngo. Sheung, kobieciarz, obmyśla plan, by wziąć Cho za konkubinę. Ngo odkrywa prawdę i bije go. Bo namawia Sheunga, by rozwiódł się z Ngo. Rozwścieczona Ngo składa skargę na dworze cesarskim. Cesarz pozwala Sheungowi wziąć konkubinę. Ngo błaga, że woli wypić truciznę, niż pozwolić Sheungowi wziąć konkubinę. Skruszony Sheung wypija truciznę po swojej żonie. Na szczęście królowa zamieniła truciznę na ocet. Małżonkowie się godzą.