Po śmierci dziadka Grasya i Armando zostali sami i musieli żyć w tej samej skrajnej biedzie. Wstawali wcześnie, by uprawiać rośliny, licząc na to, że będą mogli je zebrać i napełnić puste żołądki oraz stół. Skrajnie wyczerpany Armando zaczyna z ciekawością zastanawiać się, kim jest ich bóg. To pytanie przywołuje w pamięci Grasya wspomnienie, które ujawni naturę ich fałszywego boga, doprowadzającego ich do obłędu przez gorzkie życie i burczące z głodu żołądki.