Jest rok 1982. Nélida (68) mieszka ze swoim wnukiem Ernesto (17) na przedmieściach Buenos Aires. Nélida kończy nakrywać do lunchu, gdy Ernesto wraca z ulicy. Cisza, której nie sposób przerwać, zawisa nad domem. Wyraz udręki na twarzy Ernesto jest oczywisty, a jego babcia próbuje uspokoić go gestem i kilkoma słowami... choć w jej spojrzeniu widać jedynie bezradność i niepokój. Następnego dnia musi stawić się do służby wojskowej: rozpoczęła się wojna o Falklandy.