To jeden z tragikomicznych filmów Kemala Sunala, który jest najbardziej „poważno-komicznym” artystą kina tureckiego. Film odzwierciedla również społeczno-ekonomiczne i kulturowe realia Turcji lat 70. i 80. Wyraźnie przemawia do tureckiej publiczności, ale każdy, kto ciekawi się Turcją tamtej epoki, może posmakować jej atmosfery. Film podkreśla znaczenie miłości, przyjaźni i — bogactwa w ubóstwie — a także opowiada o ludziach, którzy wybierają miłość zamiast pieniędzy i majątku. Temat i narracja mogą zawierać elementy populistyczne — jak w większości filmów Kemala Sunala — ale ogólnie film dobrze opowiada swoją historię. Fabuła jest znana tureckiej publiczności: młody mężczyzna zakochuje się w młodej kobiecie. W większości tureckich filmów miłosnych jedno z partnerów jest bogate lub biedne w porównaniu z drugim, ale w tym filmie oboje są biedni i napotykają wiele trudności na drodze do szczęśliwego zakończenia. Moim zdaniem tego rodzaju filmy zawsze dają ludziom nadzieję, że uda im się przezwyciężyć trudności.