„Jestem całkowicie zakochany w Timorze!” — powiedział portugalski poeta, antropolog i agronom Ruy Cinatti po przybyciu na wyspę. W latach 1946–1974 prowadził nomadyczny eksperyment, budując trwałą więź z mieszkańcami Timoru Wschodniego i jego terytorium. Tożsamość kulturowa, której ochronę sobie wyznaczył, jest zagrożona przez ucisk kolonialny i schyłek imperium portugalskiego. Odrzucając te okoliczności, Cinatti nawiązuje kontakt z mieszkańcami i ich plemionami, dokumentując rytuały, filmując i fotografując, a nawet składając krwawe przysięgi z wodzami plemiennymi, by uzyskać dostęp do świętych miejsc i stać się Timorczykiem.