Reżyser Alan Berliner przedstawia swojego stroniącego od ludzi ojca jako niechętnego bohatera tego poruszającego i subtelnego studium historii rodziny i pamięci. Ostatecznie ten złożony portret to spotkanie umysłów — przeszłości z teraźniejszością, zderzenie pokoleń i przekraczanie granic życia rodzinnego, które zostają zerwane, a ku zaskoczeniu, czasem także uzdrowione. Berliner przekształcił historię zmagającego się z życiem mężczyzny, który odgrodził się od jego cierpień, w dzieło o uniwersalnym wydźwięku.