Pierrot, Arlekin i Don Kichot pochodzą z Berlina. To postacie z obrazów Haralda Metzkesa, przypominające bohaterów przypowieści w wielkiej tragikomedii ludzkiego życia, ambiwalentna gra „czerni i bieli” w życiu codziennym i politycznym. Wykorzystując postacie z literatury, mitologii i cyrku, Metzkes odrzucał ideologiczne zawłaszczanie sztuki przez aparat państwowy NRD. Jego melancholijny sensualizm uczynił go jednym z czołowych przedstawicieli Berlińskiej Szkoły. Reiner E. Moritz odwiedził „cezannistę” niedługo po upadku muru berlińskiego. W rozmowie z Metzkesem przedstawia życie i twórczość jednego z najbardziej lirycznych artystów NRD.