Wojna Ojczyźniana. Sattar niesie rannego przyjaciela, mikolę, z powrotem do swojej rodzinnej wsi, ale została już zajęta przez nazistów. Rodzice ukrywają ich obu w domu. Tam Sattar poznaje marinę. Nagle pojawiają się naziści i, nie znajdując żadnych żołnierzy, zabierają ojca mikoli. Aby go ocalić, młody Uzbek oddaje się w ich ręce. Jest jednak za późno — ojciec mikoli został już rozstrzelany. Więźniowie trafiają za drut kolczasty. Sattar ucieka z obozu i zostaje partyzantem o pseudonimie kazbek. Po wojnie wraca do białoruskiej wsi i ponownie spotyka marinę, ale jest ona już zupełnie inną osobą. Wojna zrujnowała jej duszę. Sattar opuszcza wieś rozgoryczony, ale nigdy nie zapomni pieśni o miłości i wojnie, którą usłyszał na Białorusi w tamtych infernalnych latach.