Pierwszy film Arthur Lipsett to awangardowe połączenie fotografii i dźwięku. Zagląda za maskę codzienności, którą przybieramy, i ukazuje lęki, o których chcemy zapomnieć. Składa się z dziesiątków pozornie znajomych obrazów, zasłyszanych przypadkiem fragmentów wypowiedzi oraz powtarzającego się od czasu do czasu głosu mówiącego: „Very nice, very nice”. Film był nominowany do Oscara w kategorii najlepszego krótkometrażowego filmu aktorskiego.