Dla Eskimosów z Pond Inlet — nowej wioski na północnej wyspie Baffina, w której osiedlił ich rząd Kanady — życie półkoczowniczego łowcy ustąpiło miejsca życiu robotnika najemnego w czymś, co przypomina prefabrykowane „miasteczko”. Choć polowania stanowią ważne uzupełnienie dochodów Eskimosów, obecnie są zajęciem wykonywanym dorywczo, a od 1975 roku (dziesięć lat po rozpoczęciu rządowego programu budowy mieszkań) nikt nie mieszka przez cały rok w obozowiskach łowieckich. Dla starszych mieszkańców Pond Inlet dawny sposób życia wciąż jest żywy (w 1935 roku we wsi mieszkało zaledwie 37 Eskimosów), a ich wspomnienia i opowieści składają się na poruszający obraz obecnej sytuacji. Wypowiedzi te przybierają formę monologów lub uwag kierowanych do przyjaciół i rodziny na temat skutków pięćdziesięciu lat kontaktów z białymi.