W wiosce „Dizaj Dol” w pobliżu irańskiego jeziora Urmia niedobór wody wysuszył studnie i ogrody. Rolnicy Kak Mohammad i Mashhadi Askar, pochodzący z różnych środowisk, na swój sposób zmagają się z wyzwaniami środowiskowymi. W studni Kak Mohammad wciąż jest trochę wody, ale w miarę wysychania jeziora nie może już nawadniać swojego ogrodu. Susza i burze solne przynoszą katastrofy, które prowadzą w regionie do recesji, bezrobocia i chorób. Wieśniacy zwracają się ku modlitwie, każdy zgodnie ze swoją wiarą: Mashhadi Asgar i Azari odprawiają ceremonię w pobliżu wyschniętego jeziora, podczas gdy Kak Mohammad i Kurdowie gromadzą się w meczetach. Mimo przeciwności Kak Mohammad nie rezygnuje z planów ślubu syna, jednak obawy o przyszłość i stan jeziora nie ustają.