Film powstał latem 2006 roku w domu Jonas w Nowej Szkocji. Wykorzystuje format filmu z 1976 roku, w którym artystka nagrała siebie, gdy mówiła do kamery „dobranoc”, zanim położyła się spać. Dla Jonas ponowne wykorzystanie elementów z wcześniejszych filmów to strategia tworząca dialog ponad podziałami czasowymi. „Styl występu jest bezpośredni” — zauważa o tym dziele z 2006 roku — „ale może bardziej figlarny lub wystudiowany, być może naznaczony wieloletnim doświadczeniem w występowaniu”. W tym filmie Jonas zwraca się do kamery przez wypukłe lustro, które zniekształca obraz jej domu, co świadczy o jej wieloletnim zainteresowaniu manipulowaniem przestrzenią. [Opis udostępniony przez MoMA]