Refleksja nad sytuacją uwięzienia w przestrzeni domowej, oparta na odnalezionej korespondencji kobiety z lat 1975–1980. Dzięki wspólnym punktom odniesienia i odtworzeniu wspomnianego stanu proces tworzenia tego dzieła stał się międzypokoleniowym dialogiem z postacią nieznajomej. Jednak w Arrival narracja odchodzi od archiwaliów i zamiast stanu paraliżu wyobraża sobie przerwanie cyklu. Gdy bohaterka postanawia opuścić dom i wyruszyć w podróż na pobliski archipelag, wyspa, do której zmierza, wciąga ją, a ona stapia się z wiatrem.