Instalacja wideo „Een gebeuren” nawiązuje do performansu Bena d’Armagnaca pod tym samym tytułem, który odbył się w Amsterdamie 14 czerwca 1975 roku. D’Armagnac przebywał w szklanym sześcianie o wymiarach około 2 × 1 × 1 metra, pomalowanym od wewnątrz na biało, razem z około 2000 świeżo wyklutych much; centymetr po centymetrze zaczął zeskrobywać farbę, by choć częściowo odsłonić wnętrze sześcianu widzom. Gufler zrekonstruował performans d’Armagnaca na podstawie skąpej dokumentacji oraz rozmów z jego partnerką Louwrien Wijers. W swojej wersji „een gebeuren” Gufler rejestruje wydarzenia kamerą GoPro. Zamiast dokumentować powolne pojawianie się postaci za białą powierzchnią, film ukazuje skrupulatny proces odsłaniania i otwierania przestrzeni z perspektywy wnętrza — działanie, które Gufler wieńczy wypuszczeniem much pod koniec performansu, a zarazem wzbogaca nim performans d’Armagnaca.