Dwadzieścia sześć osób — w tym dwie córki, była żona, jego ostatnia kochanka, aktorzy, zaprzyjaźnieni reżyserzy i scenarzyści, sąsiad oraz przyjaciele z dzieciństwa — opowiada o François Truffaut. Rozmawiają o jego stosunku do bogactwa, jego wczesnych tekstach o kinie, nurcie przemocy obecnym w jego filmach i jego osobowości, o tym, jak wykorzystywał i zmieniał wydarzenia ze swojego życia podczas realizacji filmów, o poszukiwaniu ojca — zarówno artystycznego, jak i biologicznego — o relacji z matką, scenach w jego filmach wywołujących zażenowanie oraz jego ostatecznym mistycyzmie. Włączono fragmenty kilkunastu jego filmów.