Alice, niedawno owdowiała reżyserka, zostaje sama ze swoim żalem po tym, jak jej córka wyprowadza się z domu. Alice kurczowo trzyma się jedynej struktury, jaką ma — kruchego fundamentu, któremu grozi zawalenie: projektu filmu eseistycznego o pierwszych miłościach, uzależnionego od finansowania. Nagle wkraczamy w inny wymiar, do innego miejsca i bez uprzedzenia znajdujemy się w filmie wymyślonym przez reżyserkę.