Zrodzony we włóknach wyzysku środowiska i trybach kapitalistycznej machiny, drewniany człowiek staje się uosobieniem lęków i złożoności naszych czasów. Widzimy fragmenty jego istnienia w filmie, który przypomina uszkodzoną i zapomnianą kasetę VHS, dokumentującym samotną walkę o przetrwanie w świecie, który zarazem tworzy własne potwory i je odrzuca. Zapis performatywnej interwencji w przestrzeni publicznej, w której artysta sam wciela się we współczesnego potwora. Ukryty pod minimalistycznym przebraniem, zakłóca rytm miasta, wywołując niewielkie zwarcia w percepcji przechodniów.