O historii ludobójstwa w Gazie można opowiadać za pomocą innych obrazów i innych słów. Odkrycie kilku slajdów w liceum w Katanii staje się punktem wyjścia do analizy początków izraelskiej okupacji wojskowej Gazy poprzez odwołanie się do etymologii słów używanych do opisywania znaczenia takich określeń jak „terrorysta” czy „okupacja wojskowa”. Rysunki Amosa, izraelskiego chłopca, który przedstawia swoją wymyśloną przyjaciółkę Anyę pod czujnym, zaniepokojonym spojrzeniem opiekunki May Golan, wskazują, że większość przerażających opowieści ma głębokie korzenie w codziennym życiu. Wyobraźnia i czarny humor próbują przezwyciężyć (wypieraną) rzeczywistość apartheidu i znormalizowanego ludobójstwa — rzeczywistość zarazem ujawnianą i usuwaną ze świadomości.