„Trzydzieści lat po rewolucji, która spowodowała wyjazd wielu Irańczyków, w tym mojej rodziny, do Francji, wróciłam do Iranu, by przemierzyć kraj. Poprzez spotkania z kobietami, które w nim pozostały, chciałam uchwycić złożoność relacji tego narodu z codzienną rzeczywistością kraju. W trakcie filmu, niczym w barwnym perskim dywanie utkanym ze słów, faktów i gestów kobiet z różnych środowisk, wyłaniają się złożone wzory pradawnej sztuki życia, która wciąż dostosowuje się do realiów społeczeństwa”. -Sara Rastegar