Opowieść o relacji między niezależną sztuką radziecką a Zachodem. Przypomina czasy, gdy sztuka była większa i ważniejsza niż samo życie. Z jednej strony są niezależni artyści radzieccy, którym brakuje nie tylko środków twórczych, ale także pieniędzy na dokończenie swoich dzieł. Z drugiej strony jest kuszący Zachód, którego ambasadorzy (w dosłownym znaczeniu tego słowa) aktywnie interesują się radzieckim podziemnym rynkiem sztuki. Sprzedawanie swoich dzieł na Zachód to ryzykowne przedsięwzięcie, ponieważ między dwiema zainteresowanymi stronami stoi wszechpotężne KGB. Mimo to sprzedaje się i wywozi za granicę niewiarygodne ilości sztuk wizualnych, głównie estońskich i moskiewskich. Umożliwiają to przede wszystkim zachodni dyplomaci, za których skoordynowanymi działaniami stoi nie kto inny jak CIA.