Rodzina siedzi pośród tego, co pozostało z jej domu; dobytek piętrzy się na otwartej przestrzeni, bez żadnego schronienia, a buldożery z nieustępliwą agresją przesuwają hałdy surowca. Kilka chwil później członkowie rodziny odchodzą, zabierając na plecach tyle drobnych przedmiotów, ile zdołają unieść, podczas gdy robotnik przygotowuje teren pod budowę ogrodzenia z drutu kolczastego. Nieustający odgłos pociągów towarowych nawiedza wizualnie oszałamiający, lecz zdewastowany krajobraz, przypominając, że pieniądz nigdy nie śpi.