Unfold wyłania się z surrealistycznej metody twórczej cadavre exquis (wykwintne zwłoki), znanej z dziecięcej zabawy, w której składa się pustą kartkę, a uczestnicy rysują poszczególne części postaci. W tej artystycznej grze troje filmowców tworzy spójne dzieło oparte na wizji współpracy artystycznej ponad gatunkami i formami sztuki. W Unfold muzyka jest płótnem, na którym filmowcy malują. Każdy z nich otrzymał jedną trzecią utworu skomponowanego na potrzeby projektu i został poproszony o jego filmową interpretację, aby stworzyć jeden spójny film, przy czym widział jedynie ostatnie dziesięć sekund pracy poprzedniego filmowca. Bohaterka rozpoczyna podróż w abstrakcyjnym świecie światła i przenosi się do dystopijnej rzeczywistości pełnej przejmujących obrazów epidemii i kwarantanny, zanim trafia do emocjonalnej i intensywnej historii miłosnej nakręconej w jednym ujęciu, która przybiera zły obrót. Unfold podważa konwencje i celebruje transformacyjną moc wspólnego opowiadania historii za pomocą muzyki i filmu.