Mergen, inżynier, wraca do Tuwy, marząc o tym, by przyczynić się do jej rozwoju. Tuwa się rozwija — powstają nowe domy, a prąd dociera do odległych miejscowości. Przewodniczący kołchozu Elbek sprzeciwia się jednak budowie mostu przez rwącą górską rzekę. Tymczasem Adar, syn starego Kawai-oola, zapomniał o swoich rodakach i został w mieście. Starzec próbował sprowadzić Adara do domu, ale ten odmówił. Narzeczona Adara, Oyunmaa, na próżno na niego czeka, nie lubiąc przymilnego Dajiego, który się o nią zaleca. Woda niszczy jednak stary most, zmuszając Elbeka do wyrażenia zgody na budowę nowego. Adar również wraca do Tuwy, a przyjaciele i narzeczona witają go radośnie.