W tym sugestywnym abstrakcyjnym filmie, któremu towarzyszy ścieżka dźwiękowa z afrykańską muzyką bębnową, Lye wydrapał na czarnej skórze „białe zygzakowate, rozpryskujące się zadrapania”, używając rozmaitych narzędzi — od zębów piły po groty strzał. Pierwsza wersja filmu zdobyła główną nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Eksperymentalnych w Brukseli w 1958 roku, zorganizowanym w związku z Wystawą Światową. Stan Brakhage opisał film jako „niemal niewiarygodnie monumentalne arcydzieło”.