Na pustyni grupa próbuje zatańczyć pericón, tradycyjny taniec ludowy. Ich choreografia zrywa ze zwyczajowymi krokami symbolizującymi przynależność do społeczeństwa podzielonego na dwie płcie. Ich osobiste historie pokazują, że dla niektórych życie w tym regionie od zawsze było aktem oporu. Sprzeciwiają się idei podboju oraz przekonaniu, że inność oznacza pustkę.