Ojciec leżał na sofie w salonie, cały w gipsie, kurczowo trzymając się swojej tożsamości pacjenta. Shengwen, usadowiony w samochodzie szkoleniowym, utkwił wzrok w siedzącym obok instruktorze. Niechętnie mierzył się z sytuacją w domu i ojcem, który nieustannie wymykał mu się z rąk, a jednocześnie równie trudno było mu stawić czoła instruktorowi obok. Nieuchronnie zaczął stawać się odbiciem swojego ojca.