Sceny z codziennego życia rejestrowane w tle większych, realizowanych projektów podczas przemierzania Szanghaju, Keelung, Tajpej i Taoyuan. Kultury nie mierzy się wyłącznie czasem i podróżą do miejsc historycznych naznaczonych dziedzictwem lub zapośredniczonych przez kino. Paradoks kultury, uwikłanej emocjonalnie w to, co znajome i obce, oraz sama architektura obnażają infrastrukturę, którą nazywamy kulturą. Film powstał podczas spacerów po Hongkou, skąd pochodzi moja rodzina — gdy szukałem dawnych miejsc, trafiałem zamiast nich na ulice wywłaszczone pod zabudowę. Na Tajwanie spotykamy się z obchodami urodzin bóstw, ulicznymi sprzedawcami i A Maiden’s Prayer zaśmiecającą ulice przez cały rok. Zgromadzenia, w których uczestniczą zarówno żarliwie oddani wierni, jak i znudzeni, niecierpliwie topniejący w słońcu ludzie, odprawiają ten akt zwany życiem duchowym przed publicznością, która nie może sprowadzić go do geografii ani widocznej na pierwszy rzut oka bojaźni bożej; jego przypływy i odpływy zależą od tego, jak z pokolenia na pokolenie zmieniają właścicieli pieniądze i interesy.