W latach 40. tysiące imigrantów przybywają z Europy do Kanady, oferując swoją siłę i umiejętności w zamian za nadzieję i nowe życie. „Długa noc dobiegła końca, świta poranek” — te słowa oddają uczucia tych, którzy sprawnie przechodzą przez formalności imigracyjne w drodze ku nowemu życiu. Choć mówią innym językiem, nowi Kanadyjczycy szybko znajdują w Kanadzie rzeczy, które przypominają im Holandię, Polskę czy Belgię. Niektórzy imigranci nadal wykonują swoje dawne zawody — szyją, uprawiają ziemię, szlifują diamenty. Inni, przy wielkich projektach, takich jak Des Joachims, wykorzystują siłę mięśni, by pomóc budować swoją nową ojczyznę, a ich zamiłowanie do kultury i umiejętności zawodowe w przyszłości przyniosą Kanadzie cenny wkład.