W 1950 roku, gdy młody komunistyczny dyrektor przybywa, by objąć kierownictwo stadniny koni w pobliżu granicy z Węgrami, jego próby skorzystania z doświadczenia miejscowych wyjadaczy nie przynoszą większych rezultatów. Janit Busó nie zyskuje akceptacji pracowników stadniny, zesłanych tutaj i napiętnowanych jako wrogowie klasowi. Busó stara się zdobyć autorytet, co nie jest łatwe wśród tych dumnych, pełnych urazy ludzi, którzy znają się na swoim fachu. W tej trudnej sytuacji wątpliwe wsparcie, jakie otrzymuje od partii, przynosi więcej szkody niż pożytku.