Film ukazuje proces twórczy, pozwalając, by jego narracja rozwijała się w umyśle zagranicznego reżysera, który w Pradze prowadzi research do filmu o Franzu Kafce. Zgodnie z zasadą snów i swobodnych skojarzeń rozwijają się kolejne segmenty dotyczące różnych perspektyw, jakie oferują twórczość, osobowość i los Kafki. W labiryncie własnego umysłu fikcyjny reżyser przenosi się w sytuacje z życia autora, a jego przewodnikiem jest sam Kafka. Jednocześnie zagłębia się w historię prześladowań Żydów i dostrzega potworność biurokratycznego aparatu, którego nadejście Kafka przeczuwał, lecz nie mógł przewidzieć jego monstrualnych rozmiarów i funkcji, jakie miał przyjąć kilka lat po jego śmierci w zinstytucjonalizowanym ludobójstwie i całej machinie nazizmu.