Film zabiera nas w podróż po onirycznym, wyimaginowanym miejscu, do miasta, w którym nie ma racjonalności, a jednak ciągle coś się dzieje. Widz powinien znaleźć jakiś punkt odniesienia, ale to właśnie ten niestabilny, niepewny stan jest istotą tego miejsca i nadaje mu oniryczną atmosferę. Zniknięcie granic rzeczywistości daje nam poczucie pewnej wolności, ale nie wiemy, co z nią zrobić, bo nie mamy poczucia bezpieczeństwa. Z tych dwóch uczuć rodzi się nowe.