W 1976 roku zamach stanu przeprowadzony przez Siły Zbrojne obalił konstytucyjny rząd Argentyny i wprowadzono terrorystyczną politykę, która deptała prawa człowieka. W ciągu kilku lat ukryta i przemilczana przemoc tej polityki przybrała na sile, a zamordowano 30 000 obywateli w różnym wieku i o różnym statusie społecznym. Niesłusznie nazywano ich zaginionymi; wśród nich były małe dzieci oraz dzieci nienarodzone, które przyszły na świat w więzieniach dyktatury wojskowej, a ich porywacze uprowadzili je i zarejestrowali jako własne dzieci. Film opowiada historię Estela Barnes Carlotto, argentyńskiej działaczki na rzecz praw człowieka i przewodniczącej Stowarzyszenia Babć z Plaza de Mayo, która po porwaniu swojej córki, Laura Estela Carlotto, w 1977 roku przestała być gospodynią domową i zaangażowała się w sprawy publiczne. Film opowiada o tym, jak zmieniło się jej życie.