W charakterystycznym dla kolektywu Los Ingrávidos stylu, poprzez nagromadzenie wizualnie ekspresyjnych elementów — w tym przypadku źrenic ludzi i zwierząt uchwyconych na taśmie filmowej — powstaje rytualny artefakt, stworzony z połączenia tych elementów z hipnotycznym akompaniamentem bębnów, który prowadzi do tańca i transu. Inicjacyjna kompozycja nawiązująca do form świadomości i ancestralnej wizji staje się płynną liturgią.